Nanolaser. PRESTIGE.
PRESTIGE — operacja zaćmy z wykorzystaniem nanolasera i z użyciem zaawansowanej soczewki. Poznaj mechanizm działania CETUS, wyniki badań i ograniczenia metody. Kwalifikacja zależy od stanu konkretnego oka.
CETUS prostym językiem
CETUS NanoLaser firmy A.R.C. Laser jest urządzeniem wykorzystywanym podczas operacji zaćmy do rozdrabniania zmętniałej soczewki. W odpowiednio dobranych przypadkach może zastąpić energię ultradźwiękową na tym etapie. Nadal potrzebne są nacięcia, dostęp do torebki, odsysanie fragmentów oraz wszczepienie sztucznej soczewki.
Energia krótkich impulsów lasera jest doprowadzana światłowodem do specjalnej końcówki. Tam trafia na metalowy element, a powstający impuls mechaniczny, opisywany jako fala uderzeniowa, rozdrabnia materiał soczewki. Następnie fragmenty są odsysane. Wiązka nie służy tu do przecinania rogówki od zewnątrz ani do „wypalania” całej zaćmy.
Krótki czas impulsu pozwala uzyskać opisany efekt w końcówce instrumentu. Nie trzeba znać nanosekund ani parametrów fizycznych, by zrozumieć decyzję o leczeniu: najważniejsze jest, czy dana technika pasuje do twardości soczewki i stanu oka.
NanoLaser nie jest laserem femtosekundowym FLACS ani laserem Nd:YAG stosowanym do otwierania zmętniałej tylnej torebki po wcześniejszej operacji. Wspólne słowo „laser” nie oznacza tego samego zabiegu.
Dlaczego ważna jest rogówka?
Rogówka to przezroczysta przednia część oka. Od wewnątrz pokrywa ją warstwa komórek śródbłonka, pomagająca utrzymywać właściwe uwodnienie i przejrzystość. Gdy jej wydolność spada, rogówka może obrzęknąć i pogarszać widzenie.
Komórki te mają bardzo ograniczoną zdolność odnawiania. Dlatego podczas operacji ważne jest ograniczanie ich uszkodzeń: znaczenie mają energia, czas działania, przepływ płynu, manipulacje instrumentami i środki chroniące tkanki. Sama etykieta technologii nie opisuje całej ochrony rogówki.
Końcówka NanoLasera nie wykonuje ruchów oscylacyjnych charakterystycznych dla ultradźwięków, a jej otwór kieruje działanie w stronę soczewki. Badania porównawcze wskazują na możliwość mniejszej utraty komórek śródbłonka w określonych grupach. Nie dowodzi to braku jakiegokolwiek uszkodzenia ani bezpieczeństwa każdego oka z chorą rogówką.
Jednorazowa sterylna rękojeść ogranicza ryzyka związane z ponownym użyciem narzędzia. Nie eliminuje wszystkich dróg zakażenia. Dokumentacja producenta opisuje mechanizm i wyposażenie; jej hasła promocyjne nie zastępują oceny badań klinicznych.
Co wykazało badanie Taneva?
Publikacja Taneva, Taneva i Kanellopoulosa z 2016 roku opisuje prospektywne badanie kohortowe u 41 pacjentów, obejmujące 82 oczy. U jednej osoby porównywano oko operowane ultradźwiękami z drugim okiem operowanym techniką nanosekundową. Autorzy opisują losowy wybór przypisania metody do oka, ale projekt nazywają badaniem kohortowym; nie przedstawiamy go jako dużej randomizowanej próby klinicznej.
Po 24 miesiącach średnia gęstość śródbłonka zmieniła się z 2517 do 2287 komórek/mm² w grupie ultradźwiękowej oraz z 2521 do 2420 komórek/mm² w grupie laserowej. Oznacza to mniejszy spadek gęstości w grupie laserowej. Są to średnie z badania, a nie prognoza wyniku konkretnej operacji.
Nie stwierdzono istotnej różnicy w ocenianych wynikach widzenia i obrzęku rogówki pierwszego dnia. Mała grupa, jeden operator i określone cechy zaćmy ograniczają możliwość przenoszenia wniosków na inne sytuacje. 82 oczy nie oznaczają 82 niezależnych pacjentów. Wynik dotyczący śródbłonka nie dowodzi przewagi we wszystkich powikłaniach.
Badanie Zbiby i jego ograniczenia
Zbiba i współautorzy, 2023 opisali również prospektywne badanie kohortowe. Analiza obejmowała 74 oczy u 57 pacjentów: 40 oczu w grupie ultradźwiękowej i 34 w laserowej. Obserwacja trwała do 24 miesięcy. W tekście publikacji pojawiają się niekonsekwencje w użyciu określenia „pacjenci” przy tych liczbach, dlatego odróżniamy liczbę oczu od liczby osób.
Po 24 miesiącach średnia gęstość śródbłonka wynosiła około 2088 komórek/mm² w grupie ultradźwiękowej i 2276 komórek/mm² w laserowej, przy zbliżonych wartościach początkowych. W grupie laserowej obserwowano też wcześniejszy powrót grubości rogówki do wartości wyjściowej. Długoterminowa ostrość widzenia była podobna.
U trzech osób z twardszą zaćmą planowaną procedurę laserową zmieniono na ultradźwiękową; przypadki te wyłączono z analizy. To ważne ograniczenie: porównanie zakończonych procedur nie opisuje całej skuteczności rozpoczęcia leczenia NanoLaserem. Małe grupy i brak dużej randomizowanej próby nie pozwalają ogłaszać metody najlepszą dla wszystkich.
Badacze raportowali różnice w energii użytej przez urządzenia. Różne sposoby dostarczania i pomiaru energii nie pozwalają jednak przeliczyć liczby dżuli wprost na określony procent mniejszego ryzyka dla pacjenta. Ochronę tkanek trzeba oceniać na podstawie rzeczywistych wyników klinicznych.
Kwalifikacja i granice metody
Możliwość zastosowania NanoLasera ocenia chirurg po badaniu soczewki, rogówki i pozostałych struktur oka. Metodę rozważa się przede wszystkim w wybranych zaćmach o miękkim i średnio twardym jądrze. Bardzo twarda soczewka może wymagać innej techniki albo zmiany metody w trakcie operacji.
Mniejsza rezerwa komórek śródbłonka jest powodem do szczególnej oceny rogówki, a nie automatycznym wskazaniem do jednej technologii. Znaczenie mają jej funkcja, budowa oka, gęstość zaćmy i doświadczenie operatora. Nie stosujemy jednej wartości liczbowej jako uniwersalnej granicy bezpieczeństwa.
NanoLaser jest elementem ścieżki PRESTIGE, obejmującej operację zaćmy z użyciem zaawansowanej soczewki. Konkretny model implantu, zakres badań, opiekę i rozliczenie trzeba uzgodnić przed zapisem. Aktualne kwoty przedstawia cennik. Nazwa ścieżki nie zastępuje indywidualnej kwalifikacji.
Na konsultacji zapytaj, dlaczego zaproponowano tę metodę, jaki efekt jest realny w twoim oku, kiedy chirurg wybiera ultradźwięki i jak wygląda plan kontroli. Dostępne badania uzasadniają rozmowę o ochronie rogówki, lecz nie obietnicę całkowitego braku ryzyka.
Pytania przed zabiegiem
Czy NanoLaser oznacza operację bez cięcia?
Nie. Podczas zabiegu nadal trzeba wykonać dostęp do wnętrza oka, usunąć zmętniałe masy i umieścić implant. Zmienia się sposób dostarczenia energii do rozdrabniania soczewki.
Czy po NanoLaserze na pewno nie będą potrzebne okulary?
Potrzeba okularów zależy od implantu, ustalonego celu korekcji, wyniku pomiarów i stanu całego oka. Sama technologia usunięcia zaćmy tego nie rozstrzyga.
Czy ultradźwięki oznaczają gorsze leczenie?
Nie. To skuteczna i szeroko stosowana technika, która w części sytuacji jest właściwym wyborem. Decyzję trzeba odnieść do konkretnego oka, a nie do nazwy pakietu.
Źródła i dalsza lektura.
Opracowanie merytoryczne: prof. Michał Szymon Nowak, Dominik Sebastian Kania
Weryfikacja medyczna: prof. Michał Szymon Nowak
Data weryfikacji:
Aktualizacja treści:
Informacje edukacyjne nie zastępują badania ani indywidualnych zaleceń. Wybór leczenia wymaga rozmowy z okulistą.
- Ivan Tanev, Vesselin Tanev, Anastasios John Kanellopoulos. Nanosecond laser-assisted cataract surgery: Endothelial cell study. Journal of Cataract & Refractive Surgery, 2016;42:
725–730; DOI: 10. 1016/ j. jcrs. 2016. 02. 039; PMID: 27255249. - Walid Zbiba, Malek Kharrat, Sana Sayadi, Zeineb Kallel, Ghassen Marzouk. Qualitative and quantitative endothelium changes after cataract surgery: ultrasound phacoemuls
ification vs. nanolaser technique . Frontiers in Medicine, 2023;10:1097404; DOI: 10. 3389/ fmed. 2023. 1097404; PMID: 37809334. - European Society of Cataract and Refractive Surgeons. Recommendations for Cataract Surgery. zalecenia dotyczące całej drogi leczenia.
Powiązane tematy
Pakiet Prestige.
Cena podstawowa operacji jednego oka: 7 000 zł, w tym użycie zaawansowanej soczewki jednoogniskowej asferycznej białej z filtrem UV i wizyty kontrolne do dwóch tygodni po zabiegu. Konsultacja kwalifikacyjna: 400 zł.
Dopłaty do innych kategorii soczewek przedstawiamy osobno w cenniku. Konkretny model implantu i szczegółowy zakres badań: do uzupełnienia
Umów wizytę PRESTIGEKolejny krok